ဍဳဂ္ပါင္လာ.ဆာ္ - (ေဒါင္ပိုင္လားဆိုင္ဒ္) - ျပည့္စံုပါေစ

Saturday, June 18, 2011

အက်ိဳးစီးပြား စကားစျမည္




     စီးပြားေရးအေၾကာင္းေလးေတြ သိသေလာက္ ေျပာၾကည့္ခ်င္တယ္ ။

     စီးပြားေရးလို႔ စေျပာလိုက္တာနဲ႔ အခက္အခဲတစ္ခုျဖစ္လာတယ္ ။ ေျပာခ်င္တဲ့အေၾကာင္းက
economy ပါ ၊ ဒါေပမယ့္ business ကလည္း စီးပြားေရးလုပ္ငန္း ၊ ကုန္သြယ္မႈလို႔ အဓိပၸါယ္ ဆိုထား
ေပမယ့္ သာမန္အရပ္စကားနဲ႔ကေတာ့ စီးပြားေရးလို႔ပဲ အဓိပၸါယ္ထြက္ေနတာမို႔ တူသလိုျဖစ္ေနလို႔ပါ ။

     ရည္ညႊန္းခ်င္တာက ဗမာစကားမွာ စကားလံုးေတြ လိုအပ္သေလာက္ မႂကြယ္ေသးတာကိုပါ ။
ဗမာစာသည္ ဒို႔စာ ၊ ဗမာစကားသည္ ဒို႔စကားဆိုၿပီး မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္ေတြ လုပ္ခဲ့ၾကရာက ကိုယ့္စာကို
ေတာ့ျဖင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ က်ယ္ျပန္႔ေအာင္ မလုပ္ခဲ့ၾကလို႔ ၊ မ်က္စိစံုမိွတ္ၿပီး ႏိုင္ငံတည္ျမဲေရး ၊ ရထား
တဲ့အာဏာနဲ႔ နယ္ေျမေတြ မဆံုးရႉံးေရးတို႔ကိ္ု အာရံုစိုက္ခဲ့တာေၾကာင့္ လူမႈေရး ၊ စီးပြားေရး ၊ ႏိုင္ငံေရး
ေတြ အားလံုးခၽြတ္ခ်ံဳက်ၿပီး ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ အခ်ိဳ႕လူေတြ သိပ္ကိုလိုလားေတာင့္တေနၾကတဲ့ စစ္
ေရးမွာပါ လာၿပီးထိခိုက္တဲ့အခါက် ၊ ဟိုဟိုဒီဒီ မဲရ ပံုခ်ေနၾကရတာေတာင္ မမွတ္ၾကေသးေတာ့လည္း
ေရရွည္ခက္ၾကဦးမွာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္ ။ (တိုင္းရင္းသားေတြ အပါအဝင္ အားလံုးကိုေျပာတာ
ေနာ္) ။ အိႏိၵယေတြေတာင္မွ သူတို႔ဘာသာစကားမွာ စကားလံုးေတြ ျပည့္ျပည့္စံုစံုရွိလို႔ သူမ်ားေတြ
ဆီက ယူငင္ေမြးစားစရာမလိုဘူးလို႔ ႂကြားသြားတာ ေတြ႕လိုက္ရဖူးပါတယ္ ။

     ေျပာရင္းနဲ႔ အေဝးႀကီးေရာက္ကုန္ၿပီ ၊ လိုရင္းကေတာ့ အားလံုးဟာ ဆက္စပ္ေနၾကတယ္လို႔ ေျပာရ
မွာပါပဲ ။ ကံ ကံ၏အက်ိဳးဆိုတာ ပါးစပ္ကပဲရြတ္ၾကၿပီး ၊ လက္ေတြ႕လိုက္မလုပ္ၾကေတာ့ ဒံုရင္းဒံုရင္းနဲ႔
ပတ္ေျပးေနရတာကိုပဲ အဟုတ္မွတ္လာၾကေတာ့တယ္ ။ အတတ္နဲ႔ ပညာေတြကို ရယူ ေဝဌ အသံုးခ်
ဖို႔ပ်က္ကြက္လာၾကတယ္ ။ ႏိုင္ငံေရး ၊ လူမႈေရးပညာေတြထြန္းကားၿပီး အေတြးအေခၚေတြ ရွိလာ ၊ ျမင့္
မားလာမွ အေပၚကေျပာတဲ့ ဘာသာစကားဆိုတာလည္း ျမင့္မားလာႏိုင္မယ္ ။ ဒါကို အရွိန္အဟုန္ျမင့္
ေစတာ ၊ အားေပးတာကလည္း ဗိုက္တင္းဖို႔ ၊ “မန္မန္”(ထၼင္း) စားႏိုင္ဖို႔ ဖန္တီးေပးတဲ့ စီးပြားေရးပဲ ။

     ဒီစီးပြားေရး မတိုးတက္ မေအာင္ျမင္တာကိုလည္း စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔လို႔ ျဖစ္ရတာပါလို႔ အားမနာ
လွ်ာမက်ိဳး ေျပာသူေတြလည္း ရွိျပန္ေတာ့ စိတ္ေတာ့အေတာ္ေမာမိပါတယ္ ။ အနီးဆံုးတစ္ခ်က္က
လူေတြအတြက္ စီးပြားလုပ္ငန္းေတြလုပ္ကိုင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းမရွိတာ ၊ ဘာအာမခံခ်က္မွ မရွိတာေတြ
ဟာ အေရးပါပါတယ္ ။ ျမန္မာျပည္မွာ စီးပြားေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ လူလတ္တန္းစားရာခိုင္ႏႈန္း အင္မ
တန္နည္းတာကို လူႀကီးသူမနဲ႔ သတိထားၾကည့္မိသူေတြ ရွိမွာပါ ။ ဒီအေျခအေနမ်ိဳးဟာလည္း လက္
ရွိစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ မျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရး ၊ လူထုအံုႂကြမႈ ၊ ဆူပူမႈ စသည္ျဖင့္ ဘယ္လို
နာမည္တပ္ေခၚေခၚ ေခၚခ်င္တဲ့အရာေတြကို ျဖစ္လာေအာင္ အားေပးပါတယ္ ။ ျဖစ္လည္း မျဖစ္သင့္
တဲ့ အေနအထားပါ ။

     ဒါေၾကာင့္လည္း ျမင္သာတဲ့ ၊ အမ်ားအက်ိဳးကို ပိုျဖစ္ေစတဲ့ ၊ တာဝန္ယူမႈရွိတဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို
လူအမ်ားက ေမွ်ာ္မွန္းၾကတာလည္း သဘာဝပါပဲ ။ (လက္ရွိ လိမ္စင္ႀကီးမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့) ။

     အေနာက္ႏိုင္ငံအမ်ားစု က်င့္သံုးေနၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္နဲ႔ လစ္ဘရယ္စီးပြားေရးဝါဒေတြဟာ
လည္း ကိုယ္ပိုင္အက်ိဳးကို အာရံုထားတာမ်ားလြန္းတဲ့အခါ ၊ ေလာဘအေတာမသတ္ႏိုင္တဲ့ လူအခ်ိဳ႕
နဲ႔ ေပါင္းစပ္လိုက္မိတဲ့အခါမ်ိဳးေတြမွာ ျပႆနာရွိလာတတ္ျပန္ပါတယ္ ။ (ဒါကို လက္ညိွဳးထိုးၿပီး ဒီမို
ကေရစီနဲ႔ ဒီစနစ္ကို လိုလားတပ္မက္သူေတြဟာ မေကာင္းပါဘူးလို႔ ဇြတ္ေျပာတဲ့သူေတြကိုေတာ့
ရူးေနတယ္လို႔ လိုရင္းပဲ ေျပာပါရေစ) ။ ဒီစနစ္ေတြထက္ေကာင္းတဲ့ စနစ္မ်ိဳးေတြ မဖန္တီးႏိုင္မခ်င္း
ကေတာ့ ဒီလိုပဲ သြားေနၾကရမွာပါပဲ ။ အစြန္းထြက္လာမယ့္ ေလာဘ ေမာဟေတြကို ထိန္းေက်ာင္း
ညွိႏိႈင္းေပးႏိုင္ဖို႔ပဲ လိုပါတယ္ ။

     အေနာက္ႏိုင္ငံေတြထဲက ခုျဖစ္ေနတာေတြကိုၾကည့္ရင္ လက္ရွိ ဂရိႏိုင္ငံသတင္းေတြကို ေတြ႕ၾက
မွာပါ ။ ဥေရာပသမဂၢအဖြဲ႕ထဲမွာ P.I.G.S “ဝက္မ်ားအုပ္စု” လို႔အေခၚခံရတဲ့ ႏိုင္ငံေတြထဲက တစ္ႏိုင္ငံ
အပါအဝင္ေပါ့ ။ (P = Portugal, I = Italy, G = Greek, S = Spain) ။ ကံဆိုးေထာက္မစြာပဲ
ဂရိက အဆိုးဆံုးအေျခအေနမွာေလာက္ကို ေရာက္ေနပါတယ္ ။ အျခားႏိုင္ငံေတြက ေငြအႀကီးအက်ယ္
ေခ်းဌားၿပီး စီးပြားေရးဦးေမာ့ေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုကာမွ ဆႏၵျပေနၾကျပန္ပါတယ္ ။ ဒုတိယကမာၻစစ္
အတြင္းက လူေတြေရွ႕တန္းမွာ အေသခံတိုက္ေနၾကခ်ိန္မွာ အေနာက္က အလုပ္သမားသမဂၢေတြက
သပိတ္ေမွာက္ေနၾကသလို ပံုမက်ပန္းမက်အျဖစ္မ်ိဳးကို ေျပးၿပီးသတိရမိပါတယ္ ။

     နားလည္သိထားရတာေတြအတိုင္းဆိုရင္ ဥေရာပဟာ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးကို အျပည့္အဝ
ေတာင္မကပဲ အျပည့္အလွ်ံလို႔ ေျပာရေလာက္ေအာင္ လုပ္ေပးထားတဲ့ ေဒသလို႔ ဆိုပါတယ္ ။ မၾကာ
မတင္မွာေတာ့ ဂရိတစ္ႏိုင္ငံထဲတင္ မကပါဘူး ၊ ဥေရာပတစ္ခုလံုးမွာ ရုပ္ပိုင္းစိတ္ပိုင္း နာက်င္မယ့္
ျပဳျပင္မႈေတြကေတာ့ လြဲေရွာင္လို႔မရႏိုင္ေတာ့တာ ေသခ်ာပါတယ္ ။ (ကိုယ့္ဆီမွာ လူသားတစ္ေယာက္
ရသင့္တဲ့ အခြင့္အေရးကိုေတာင္ အဆန္းလုပ္ေျပာေနရၿပီး သူမ်ားမွာေတာ့ အခြင့္အေရး အျပည့္မရလို႔
ဆူပူဆႏၵျပေနၾကတာ မနာလိုျဖစ္တတ္ရင္ ျဖစ္ခ်င္စရာပဲ) ။

     ဂရိဟာ (ကုန္) သေဘၤာလုပ္ငန္းေတြမွာ နာမည္ရွိသူေတြပါ ။ ဒါေပမယ့္ အရင္တစ္ခါ က်ေနာ္
ကိုဝတုတ္ဘေလာ့မွာ သြားေျပာမိသလိုပဲ ၊ အရင္လူေတြ အျပည့္အဝခူးခပ္စားသြားၾကတာ အရွိန္လြန္
အခ်ိန္လြန္သြားခဲ့ပါၿပီ ။ ခုလို အခက္အခဲၾကံဳ အႏႈတ္လကၡဏာျဖစ္လာေနခ်ိန္မွာမွ အရင္လူေတြ ေရႊ
ထီးေဆာင္းခဲ့ရတဲ့ေခတ္ကို ျပန္တမ္းတၿပီး ဆႏၵျပ ၊ ခြာရာသြားတိုင္းတဲ့အခါက်ေတာ့ ျပႆနာတက္
ေတာ့တာပါပဲ ။ အသူရာေခ်ာက္ထဲကို လက္ခ်င္းခ်ိတ္ၿပီး ခုန္ဆင္းတာနဲ႔ပဲ တူပါေတာ့မယ္ ။

     ဒီလိုေတြေျပာလို႔ ရႈပ္ေကာင္းရႈပ္သြားပါလိမ့္မယ္ ။ အေၾကာင္းရွိပါတယ္ ။ ဂရိအပါအဝင္ ဥေရာပ
ႏိုင္ငံအမ်ားစုဟာ တိုးတက္ၿပီးႏိုင္ငံစာရင္းဝင္ေတြပါ ။ ဒီႏိုင္ငံေတြရဲ့ စီးပြားေရးသရုပ္သကန္က ကုန္
ထုတ္လုပ္မႈကို အေျခမခံေတာ့ပါဘူး ။ သယံဇာတေတြလည္း မရွိတာေၾကာင့္ လူသားအရင္း အျမစ္နဲ႔
ပညာကိုအေျခခံတဲ့ R & D (Research and Development) လို႔ေခၚတဲ့ သုေတသနလုပ္ ၊ တီထြင္ ၊
ဝန္ေဆာင္မႈေပး စတာေတြဖက္ကို အာရံုစိုက္လာရပါတယ္ ။ (တိုင္းရင္းသားေတြ အပါ အဝင္ တတိ
ႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြ သတိျပဳသင့္တဲ့အခ်က္ပါ ။ အခြင့္အေရးရွိရင္ အတတ္
ပညာတစ္ခုခုကို အခ်ိန္ရွိတုန္း အမိအရယူထားၾကဘို႔ အားေပးခ်င္ပါတယ္) ။

     ဒီေနရာမွာ ခက္တာတစ္ခုက ၊ ဥေရာပႏိုင္ငံ အားလံုးလိုလို WTO လို ကုန္သြယ္မႈနဲ႔ တရားေသာ
ယွဥ္ၿပိဳင္ စီးပြားလုပ္ကိုင္မႈေတြကို အားေပးတဲ့အဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံေတြျဖစ္ေပမယ့္ ၊ တကယ္တန္းမွာေတာ့
ၿပိဳင္ဆိုင္မႈဆိုတာ နည္းပါးေနသလို လူမ်ားစုကလည္း ေရႊထီးေဆာင္းေခတ္ထဲမွာ ရွိေနတုန္းလို႔ စိတ္
ကူးယဥ္အိပ္မက္ေနၾကဆဲပါ ။ ဒါေၾကာင့္လည္း အစိုးရကေန အသံုးစရိတ္ေတြျဖတ္မယ္လုပ္တာနဲ႔ ဆူ
ပူကုန္ၾကေတာ့တာပါပဲ ။ (တဖက္မွာလည္း ဖြံ႕ၿဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံေတြရဲ့ “ကုန္ထုတ္စြမ္းအား” ဟာ စက္မႈ
ေတာ္လွန္ေရးေနာက္ပိုင္းမွာ တိုးတက္လာတဲ့ပညာေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္ၿပီး အစြမ္းကုန္ဆြဲဆန္႔ထုတ္
ထားရာက ထပ္ၿပီးခ်ဲ႕ကားလို႔ မရေတာ့တဲ့ အကန္႔အသတ္ရွိတာကိုလည္း သတိျပဳဖို႔ လိုျပန္ပါတယ္) ။

     ေျပာမယ့္သာေျပာရတယ္ ၊ တကယ္တန္းမွာ globalization, WTO နဲ႔ F.D.I လို႔ေခၚတဲ့ ႏိုင္ငံျခား
ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈေတြအေၾကာင္း အပါအဝင္ တစ္ခုစီကို ပို႔စ္ေတြေရးၿပီး ဆက္စပ္ျပမွသာ က်ေနာ္ဘာ
ေၾကာင့္ ဒီလိုေတြေျပာသလဲဆိုတာ ျပည့္ျပည့္စံုစံု လိပ္ပတ္လည္မွာပါ ။ တခါ ဒါေတြေရးျပ ေျပာျပႏိုင္
လို႔ အားလံုးကိုသိတယ္ ၊ နားလည္တယ္ ၊ မွန္တယ္လို႔ အဓိပါၸယ္မထြက္ျပန္ဘူးဗ် ။ ျမင္တာ ထင္တာ
ေတြကို ေရာေႏွာၿပီးေျပာေနတာ ။ ဒီေလာက္ေျပာရင္ လာဖတ္ သူေတြကို စိတ္ရႈပ္ေအာင္ ၊ လာဖတ္
မိတာ အခ်ိန္ကုန္ရံုပဲလို႔ထင္ေအာင္ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ တင္ျပႏိုင္ၿပီ ထင္ပါရဲ့ .....

      အဲ .. မေတာ္ေသးဘူးဗ် ၊ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း က်န္ေသးတယ္ ။

     အတိုခ်ဳပ္မယ္ေနာ္ ၊ ႏွစ္ခုျမင္တယ္ ။

     (၁)   ေဒၚလာေစ်း
     (၂)   ကခ်င္မွာ ေသနတ္ေပါက္တာ ။

     ေဒၚလာေစ်းဆိုေပမယ့္ ျမန္မာေငြမာေနတဲ့ကိစၥလို႔ ေျပာလို႔ရမယ္ ။
 # ေဒါက္တာလိႈ္င္ျမင့္ေရးထားသလို ျမန္မာျပည္က စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ အျခားစီးပြားမတရားျဖစ္ေန
ခဲ့သူေတြ ႏိုင္ငံျခားကို ေငြေတြထုတ္သြားတယ္ဆိုတာမ်ိဳးက ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ယူဆမိတယ္ ။ ပထမ
တစ္ခ်က္ - အေတြ႕အၾကံဳအရ ျမန္မာျပည္က ဥပမာ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းႀကီးေတြ ျပည္ပထြက္
ပီး သိန္းေထာင္ခ်ီတန္တဲ့ ပစၥည္းဝယ္ထြက္ၿပီဆိုရင္ ျမန္မာေငြလည္ပတ္မႈတန္႔သြားၿပီး ျမန္မာေငြေစ်း
တက္လာတတ္တယ္ ။ ေနာက္တစ္ခုက ရိုးရိုးအျမင္နဲ႔ပဲၾကည့္ရင္ ျမန္မာျပည္မွာ ဘာမွ မည္မည္ရရ
တိုးတက္မႈ ၊ ယံုၾကည္ရမႈေတြ ရွိမလာပဲနဲ႔ ေငြေၾကး ေဖာင္းပြမႈ တန္႔သြားတာဟာ ေသြးရိုးသားရိုးလို႔
သေဘာထားလို႔ မရပါဘူး ။ (အတိုအထြာ သိထား တာေတြကိုေတာ့ မေရးေတာ့ပါဘူး) ။

 # ေသနတ္ေပါက္တာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ကေတာ့ ျမန္မာျပည္စစ္တပ္ထဲမွာ အခ်င္းခ်င္း မေၾကလည္မ
ေတြရွိသလို လက္ရွိအရပ္ဝတ္အတုနဲ႔ အစစ္ေရာထားတဲ့ အစိုးရသစ္ဆိုတာနဲ႔တစ္ဖက္ လြန္ဆြဲမႈေတြ ၊
အာရံုလြဲဖို႔ လိုအပ္ေနတာေတြ ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္ တရုတ္သြားၿပီး မၾကာခင္ဒီကိစၥ ျဖစ္လာတာေတြ ၊
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မၾကာခင္နယ္ထြက္မယ့္ကိစၥေတြကို ထည့္တြက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္ ။ ကစား
ကြက္တစ္ကြက္ျဖစ္ေပမယ့္ ေအာက္ကလူေတြကေတာ့ အေသခံ ၊ အခက္အခဲေတြကို ယာယီအာရံု
ေျပာင္းႏိုင္တဲ့အျမတ္ရ ၊ တရုတ္နဲ႔ ညွိႏိႈင္းၿပီးအျမတ္ထုတ္ဖို႔ ၾကိဳးစားမွာေတြကေတာ့ ေသခ်ာသေလာက္
ပါပဲ ။



မန္းကိုကို
၁၇ ၊ ၀၆ ၊ ၂၀၁၁

မွတ္ခ်က္ - စီးပြားေရးအေၾကာင္းကို ေတာင္တစ္လံုး ေျမာက္တစ္လံုးေလ့လာရင္း ဘယ္က စေရးရ
              မွန္းမသိလို႔ ေရးခ်င္ရာေရးလိုက္တယ္ဗ်ာ ၊ တစ္ဖက္ကလည္း “Critical Thinking မိတ္
              ဆက္ အပိုင္း (၃)” ေရးရင္း အိပ္ငိုက္လြန္းလို႔ ဒီပို႔စ္ကို ေရးထုတ္လိုက္တာပါ ။ ဘယ္လိုပဲ
              ျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ထဲေတာ့ နည္းနည္းေပါ့သြားပါတယ္ ။ ကိုယ့္ဘာသာစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္လုပ္
              တာကို ဒုကၡခံလာဖတ္ၾကလို႔ ေမတၱာေတြကို ခံယူဖို႔လည္းအသင့္ပါခင္ဗ်ာ ....

5 comments:

  1. ကုိကုိေမာင္(ပန္းရနံ႔)June 18, 2011 at 10:27 PM

    ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာေငြ ခုိင္ေနတာ ျဖစ္မယ္။ (ဘာမွ မသိဘဲ ၀င္ေရာက္ ေထာက္ခံသြားပါေၾကာင္း)။ း)))

    ၿခဳံၾကည့္လုိက္ေတာ့လဲ ေႏြးသားဘဲ.. အဲေလ.. ဖတ္လုိ႔ေကာင္းသားဘဲ။ ဗဟုသုတေတြ လက္လွန္းမီသေလာက္ ယူသြားပါတယ္။

    ခင္မင္လ်က္

    ReplyDelete
  2. ဆရာမန္းေရ။။။ ကြ်န္ေတာ္ ဆရာ့စာေတြကို တစ္ေခါက္တည္းဖတ္ယံုနဲ႕ ေသေသခ်ာခ်ာ သေဘာမေပါက္ႏိုင္ဘူးဗ်ာ ခဏခဏျပန္ျပန္ဖတ္ေနရတဲ့စာေတြအတြက္ ေက်းဇူးဗ်ာ။ ဆရာ့ကိုလည္း ေလးစားစြာ အားေပးလွ်က္ပါ။

    ReplyDelete
  3. ကိုစိုးမိုးေရ ၊

    ဒီဘေလာ့က စာေတြကို တစ္ေခါက္ဖတ္ရံုနဲ႔ နားမလည္ႏိုင္တာ အင္မတန္ သဘာဝက်တဲ့ကိစၥပါ ။
    က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ျပန္ဖတ္ရင္းေတာင္ ေခါင္းမူးပါတယ္ :-)

    အေၾကာင္းရင္း အနည္းဆံုး ႏွစ္မ်ိဳးရွိႏိုင္ပါတယ္ ။

    - ပထမတစ္ခ်က္က ေရးခ်င္တာေတြ စုျပံဳေနတတ္ေပမယ့္ ၊ အခ်ိန္မရွိဘူးလို႔ ခံစားရၿပီး အေလာသံုးဆယ္ ေရးထုတ္တတ္တာပါ ။ ကေမာက္ကမ အစီအစဥ္မက် စာေတြေၾကာင့္ စာအစဥ္နဲ႔ စီးေမ်ာေနသလို မဟုတ္ပဲ ၊ ေဘာင္ဘင္ခတ္တဲ့ လိႈင္းၾကက္ခြပ္ေတြေပၚ သစ္ရြက္တစ္ရြက္ သြားခ်ထားမိသလို ခံစားရႏိုင္ပါတယ္ ။

    - ေနာက္တစ္ခ်က္က စကားကို ဟာကြက္မရွိေအာင္ဆိုၿပီး ၊ အဓိပၸါယ္တူတဲ့ ဆင္တဲ့ စကားလံုးေတြကို စုျပံဳ တြဲထည့္တတ္တဲ့ အက်င့္ေၾကာင့္ပါ ။ အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေတြအဖို႔ ျပန္ပက္စရာ သိပ္ရွာမေတြ႕ေအာင္ ျဖစ္ေနတတ္ေပမယ့္ ၊ အင္မတန္ စာေလးတတ္တဲ့ အက်င့္အေလ့တစ္ခုပါ ။

    အားေပးတဲ့အတြက္ေတာ့ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။
    လိုေနတာ ၊ ေခ်ာ္ေနတာ ၊ လြဲေနတာ ၊ လက္မခံႏိုင္စရာေတြကိုလည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေထာက္ျပ ေျပာဆိုႏိုင္ပါတယ္ ။
    တစ္ခုပဲရွိတာက “ေလးစားစြာ” ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းမ်ိဳးကိုေတာ့ သံုးဘို႔စြဲဘို႔ အခ်ိန္ယူ ေစာင့္ၾကည့္ပါဦး လို႔ ။

    ReplyDelete
  4. sorry ko mahn
    ခုကိုစိုးမိုးက ကိုေအာင္ဘေလာ့မွာ ေဆြးေႏြးဘက္ ကိုစိုးမိုး ဟုတ္မဟုတ္ မသိပါဗ်ာ ။ သူ ့ေျဖဘို ့အေၾကြးက်န္ေနတာမို ့ ကိုမန္းဆီကဘဲ လင့္ေပးပရေစ
    http://thelightoftheworld-tint.blogspot.com/2011/07/to-soemoe.html

    ReplyDelete
  5. ဘာမ်ားလဲလို႔ လိုက္ၾကည့္မိတာ ဓမၼကထိက စာခ်တဲ့ဆိုဒ္ကို ေရာက္သြားေတာ့တာကိုးဗ် :-)

    ေကာင္းပါတယ္ ဆရာတင့္ရယ္ ၊ ကိုယ္သန္ရာ ႏိုင္ရာကို သီးသန္႔ဘေလာ့လုပ္လိုက္ေတာ့ တစုတစည္းထဲ ျဖစ္သြားတာေပါ့ ။ လင့္လဲ တခါထဲ ခ်ိတ္လိုက္ပါ့မယ္ ။ ဒါေပမဲ့ သင့္ေတာ္မယ့္ လင့္ေတြနားမွာ ေနရာခ်မွာမို႔ ေအာက္ဖက္နား ေရာက္ေနတာေတာ့ ခြင့္လြတ္ပါဗ်ာ ။

    ReplyDelete