ဍဳဂ္ပါင္လာ.ဆာ္ - (ေဒါင္ပိုင္လားဆိုင္ဒ္) - ျပည့္စံုပါေစ

Friday, December 17, 2010

ခင္ဗ်ားတို႔အလွည့္ေတာ့ မက်ေစခ်င္




     ဘားအံၿမိဳ႕နဲ႔ ၁၀ မိုင္အကြြာ ရြာကေလးတစ္ရြာ။ လူငယ္တစ္ေယာက္ လမ္းေဘးမလွမ္းမကမ္းမွာရွိတဲ့
သူ႔အိမ္ကေလးဆီကို ေစ်းထဲကဝယ္လာတဲ့ပစၥည္းေတြ ထမ္းၿပီးျပန္အလာမွာျဖစ္ပါတယ္။

     စစ္ကားတစ္စီးလမ္းမေပၚက ျဖတ္သြားရင္းထိုးရပ္လိုက္တယ္။ ကားေပၚကစစ္သားတစ္ေယာက္က
လွမ္းေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။

     “ေဟ့ေကာင္ေလး ဒီကိုခဏလာအံုး”
     လည္လည္ဝယ္ဝယ္ရွိတဲ့ လူငယ္ေလးက ရည္ရည္မြန္မြန္ပဲ ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။
     “ဟုတ္ကဲ့ ခဏေလးခင္ဗ်”

     ၿပီးေတာ့ သူထမ္းလာတဲ့ ပစၥည္းထုပ္ေတြကို အသာခ်လိုက္ပါတယ္၊ ဆက္ၿပီး သူ႔ရဲ့ဆင္ၾကယ္ဖိနပ္ႏွစ္
ဖက္ကိုလည္း ခါးၾကားအေသအခ်ာထိုးလိုက္ျပန္ပါတယ္။ အသင့္ျဖစ္တဲ့အခါမွာေတာ့ လမ္းနဲ႔ေဝးရာကို
တဟုန္ထိုးေျပးထြက္သြားရင္းနဲ႔ ေအာ္သြားတာက “ေပၚတာ … ” ျဖစ္ပါတယ္။

     ၾကားမိသမွ် ပုရိသအေပါင္း (စာေရးသူအပါအဝင္) ေျပးလိုက္ၾကတာကေတာ့ လယ္ျပင္စပါးကြင္း
စိမ္းစိမ္းေတြၾကားမွာ ဟိုတစ္စုသည္တစ္စုနဲ႔ျမင္ေနရပါတယ္။ ဒီလိုေျပးဖို႔ အခြင့္အေရးရခဲ့တာကိုပဲ အင္မ
တန္ကံေကာင္းသည္ပဲလို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ေျပးမလြတ္သူ၊ ေျပးခြင့္မၾကံဳသူ၊ သိရက္နဲ႔ လည္စဥ္းသြားခံ
ေပးရသူ၊ အသက္ကိုပါ ေပးဆက္သြားရသူေတြအေၾကာင္းကေတာ့ ၾကားလို႔မွမကုန္ သိလို႔ရယ္မွမခန္းပါ။
ေပၚတာဆိုလို႔ ကိုယ္တိုင္မခံစားဖူးသူေတြအေနနဲ႔ အလြယ္ေတြးအလြယ္ထင္ႏိုင္ၾကပါတယ္္။ မေရးျပ
မေျပာျပရင္ျဖင့္ လူအခ်ိဳ႕မွာ ဒီတစ္သက္သိလာၾကဖို႔ မလြယ္ဖူးလို႔ယံုၾကည္တာမို႔ အကၡရာတင္ ေရးျပ
လိုက္ရပါတယ္။

     အရင္ကေတာ့ ငါးၾကင္းဆီနဲ႔ငါးၾကင္းေၾကာ္သလို တိုင္းရင္းသားေတြကိုခ်ည္း ေပၚတာအျဖစ္သံုးေန
ရာကခုေနာက္ပိုင္းမွာ ျပည္မဖက္ပါကူးစက္လာတယ္ လို႔ၾကားသိရေတာ့ ဘယ္လိုခံစားရမွန္းေတာင္
မသိေတာ့ပါဘူး။ ဝမ္းသာဖို႔ မသင့္ေတာ္ေပမယ့္ အရင္ကေပၚတာအေၾကာင္းမသိသူေတြ ပိုသိလာရဖို႔နဲ႔
ကိုယ္ခ်င္းစာလာသူေတြ ပိုမ်ားလာဖို႔ရွိတယ္လို႔ အေကာင္းဖက္ကေတြးမိပါရဲ့။

     ဆက္မေျပာခင္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေလးအခ်ိဳ႕ကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

(၁) ဘားအံကေန အိႏၵဳရြာအသြား (ေကာ့ကရိတ္) လမ္းေပၚမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေရွ႕ခပ္လွမ္းလွမ္းလမ္းမေဘး
      မွာ လွည္းတစ္စီးသြားေနၿပီး လူတစ္ေယာက္ကလည္းထြန္တံုးထမ္းၿပီး ေဘးကေလွ်ာက္လာေနတာကို စက္ဘီးစီးလာသူတစ္ေယာက္က လွမ္းေတြ႕ေနရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စစ္ကားတစ္စီးျဖတ္လာရာက
လွည္းသမားနဲ႔ ထြန္တံုးထမ္းလာသူေဘးမွာထိုးရပ္ၿပီး သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုရပ္ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။ ထြန္တံုး
ထမ္းလာသူကို လွည္းေပၚထြန္တံုးတင္ခိုင္းၿပီး လူကိုေတာ့စစ္ကားေပၚတင္လိုက္ပါတယ္။

     ဒီေလာက္လွမ္းျမင္မွေတာ့ စက္ဘီးသမားမွာ ခပ္တံုးတံုးလုပ္ေနလို႔မရေတာ့ပါဘူး။ စက္ဘီးကို လမ္း
ေဘးဆြဲခ်၊ သစ္ပင္တစ္ပင္မွာေသာ့နဲ႔တြဲခပ္၊ နီးရာေတာအုပ္ကေလးထဲ ဖေနာင့္နဲ႔တင္ပါး တစ္သားထဲ
က်ေအာင္ေျပးပါေတာ့တယ္။ ကရင္ျပည္နယ္မွာ လူတိုင္းလိုလိုသိတဲ့ “ေပၚတာလြတ္သြားတယ္” ဆိုတာ
ဒီလိုကံသီတာကို ဆိုတာေပါ့ဗ်ာ။

(၂) ဘားအံၿမိဳ႕ ကခ်င္(၂) ေျချမန္တပ္ရင္းရဲ့အေရွ႕က ေဆာက္လုပ္ေရးတပ္သိုေလွာင္ရံုမွာ အလုပ္သမား
      ေတြ အလုပ္မ်ားေနၾကတဲ့ ေန႔ခင္းအခ်ိန္၊ မေဝးလွတဲ့ေနရာက “ထိန္း”ကနဲ႔ ေသနတ္သံတစ္ခ်က္ျမည္
လာပါတယ္။ ျခံဝင္းေစာင့္ခန္႔ထားတဲ့ ဖထီးဆိုသူ မၾကာခင္ျပန္ေရာက္လာတဲ့အခါ “ေပၚတာထြက္ေျပးလို႔
ေသနတ္နဲ႔ပစ္တာ ေပါင္က်ိဳးသြားတယ္” လို႔ဆိုပါတယ္။ ၿမိဳ႕ျပင္အစပ္ကေလးမွာတင္ ျဖစ္ခဲ့တာပါ။

(၃) ဘားအံၿမိဳ႕ေစ်းႀကီးနဲ႔မလွမ္းမကမ္းက ရဲစခန္းေရွ႕။ လမ္းက ခပ္ေျပေျပကုန္းတက္ကေလးမို႔ ျဖတ္လာ
      တဲ့ေပၚတာတင္ကားတစ္စီးဟာ အရွိန္နည္းနည္းေလးေႏွးသြားပါတယ္။ လူစည္ကားတဲ့ေနရာကို အခြင့္
ေကာင္းယူၿပီး ေပၚတာသမားတစ္ေယာက္ ခုန္ဆင္းေျပးပါေတာ့တယ္။ ကားမွာပါလာတဲ့ တပ္ၾကပ္ႀကီးက
ေအာ္ၿပီးအမိန္႔ေပးလိုက္တယ္။

     “ပစ္ …”
     “ထိန္း …” ကနဲ ေသနတ္သံတစ္ခ်က္၊
     “ဘိုင္း” ကနဲ လဲက်သြားတဲ့ေပၚတာသမား၊
     “ေဟ့ေကာင္ ငါအေပၚေထာင္ပစ္ခိုင္းတာကြ” ဆိုတဲ့ တပ္ၾကပ္ႀကီးရဲ့အသံနဲ႔ မေရွးမေႏွာင္းမွာ ေပၚတာ
ေတြတင္လာတဲ့ GMC ကုန္တင္ကားႀကီး “ဝူး .. ” ကနဲ ေမာင္းထြက္သြားပါေတာ့တယ္။ ရင္ပတ္ေဟာင္း
ေလာင္းပြင့္ၿပီးက်န္ခဲ့တဲ့ ေပၚတာရဲ့စ်ာပနခရီးနဲ႔ တာဝန္ရွိတဲ့စစ္သားေတြ အေရးယူခံခဲ့ရသလားဆိုတာ
ကေတာ့ ဒ႑ာရီတစ္ပုဒ္ေပါ့။

(၄) ၁၉၈၉ ခုႏွစ္၊ ဘားအံၿမိဳ႕ညေစ်းနားမွာ (ေဘးမွာ) ဝါးကပ္ေတြနဲ႔ကာထားတဲ့ စစ္ကားႀကီးေတြလာရပ္
      ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က သံလြင္တံတားမရွိေသးပါ။ “ဇက္” လို႔ေခၚတဲ့ ကူးတို႔သေဘၤာနဲ႔ အသုတ္လိုက္
ကူးရတာမို႔ ေနာက္ထပ္စစ္ကားေတြကို ေစာင့္ရင္းရပ္ေနရပါတယ္။ ကားေပၚမွာေတာ့ ထိုင္ခိုင္းထားတဲ့
လူေတြနဲ႔အျပည့္မို႔ စူးစမ္းတဲ့အမ်ိဳးသမီးႀကီးအခ်ိဳ႕ အေစာင့္စစ္သားေတြအလစ္မွာ အနားကပ္သြားၿပီး
စကားေျပာၾကည့္ၾကပါတယ္။ ကားေပၚက မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ေျပာပံုအရ သူဟာ မႏၱေလးတကၠ
သိုလ္ ဒုတိယႏွစ္ေက်ာင္းသူတစ္ဦးလို႔ ဆိုပါတယ္။ သူတို႔ကားတန္းဟာ အျခားေနရာ (ၿမိဳ႕) ေတြမွာေတာ့
ညအခ်ိန္ပဲျဖတ္တယ္လို႔လည္း ေျပာျပပါတယ္။ စားစရာနဲ႔ေရေတြ ေပးခ်င္ၾကေပမယ့္ အေစာင့္စစ္သား
ျပန္ေရာက္လာလို႔ လူေတြျပန္ရွဲသြားရပါတယ္။

     ဒီေလာက္နဲ႔ဇာတ္လမ္းက မရပ္ပါဘူး။ မၾကာခင္ ေရဒီယိုသတင္းေတြထဲမွာ ေနဝင္မီးၿငိမ္းအမိန္႔ထုတ္
ထားတဲ့ကာလအတြင္းက ဖမ္းထားခဲ့တဲ့သူေတြကို ကရင္ျပည္နယ္ ေရွ႕တန္းစစ္ေျမျပင္ဆီေခၚသြားၿပီး
မိုင္းကြင္းေတြထဲလြတ္ေပးလိုက္တယ္ ဆိုၿပီးထြက္လာပါတယ္။ မွန္သလားေတာ့ သက္ေသျပစရာလိုလွမယ္
မထင္ပါဘူး။ ဒီသတင္းထြက္လာၿပီးမၾကာခင္ (တစ္ပတ္ေလာက္မွာ) ဘားအံၿမိဳ႕မွာ ေတာင္းရမ္းစားေသာက္
သူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႕လာရပါတယ္။ အျမဲေတြ႕ေနက် သူေတာင္းစားေတြနဲ႔မတူပဲ ထၼင္းေလာက္ပဲ ေတာင္းစားၾကတာမ်ားပါတယ္။ အခ်ိဳ႕လည္း အထက္ျမန္မာျပည္ (ဘားအံအထက္) ျပန္ဖို႔ ကားစရိတ္ေတြ
ပါ (ရွက္တဲ့ပံုစံေတြနဲ႔) အလႉခံေနၾကတာကိုလည္း ၿမိဳ႕ခံအေတာ္မ်ားမ်ား ၾကံဳခဲ့ရပါတယ္။ တစ္ပတ္ေလာက္
အတြင္းမွာ တဖြဲဖြဲေရာက္လာခဲ့ၾကၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာမေတြ႕ရေတာ့ပါဘူး။ ညေစ်းေဘးမွာေတြ႔ခဲ့တဲ့သူေတြ
ထဲက ျပန္လြတ္လာတဲ့သူေတြဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္။ မေသေကာင္းမေပ်ာက္ေကာင္းေတြေပါ့။

(၅) ဘားအံၿမိဳ႕သေဘၤာဆိပ္။ အျမဲဆိုရင္ ေခါင္းေပၚမွာ အထုပ္ႀကီးထမ္းၿပီး “အညာေစာင္ေတြရမယ္” လို႔
      လိုက္ေအာ္ေရာင္းေနတဲ့ အထက္အညာဖက္ကလူတစ္ေယာက္၊ သံလြင္ျမစ္ အထက္ဖက္ “ေရႊဂြန္းရြာ”
ကျပန္အလာ ဆိပ္ကမ္းထၼင္းဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာထိုင္ရင္း မယံုႏိုင္တဲ့၊ စိတ္ရႈပ္ေထြးေနတဲ့ပံုနဲ႔ သူ႔ေရွ႕ကလူ
ေတြကို ေျပာျပေနတယ္။

     “စစ္္သားေတြ ဒီေလာက္ပဲ ဆိုးရသလားဗ်ာ။ က်ဳပ္ေတြ႕ခဲ့တဲ့အမ်ိဳးသမီးေလးဆို သူ႔ေယာကၤ်ားအစား
ေပၚတာပါသြားတာ ညက်ေတာ့အခ်ဳပ္ထဲထည့္ထားရာက လာလာေခၚထုတ္သြားတယ္တဲ့ဗ်။ ေတာက္ ..
ေတာ္ေတာ္ယုတ္မာတာပဲ၊ ေကာင္မေလးက သူအိမ္ေထာင္သည္မို႔လို႔သာ ေတာ္ေတာ့တယ္တဲ့၊ ဘယ္သူ
မွ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ၾကဘူးလားဗ်ာ”။

     နားေထာင္ေနတဲ့သူ အမ်ားစုအတြက္ကေတာ့နယ္ခံေတြမို႔ သိပ္အဆန္းႀကီးမဟုတ္လွပါဘူး။ သူတို႔
လည္း ဒါေတြၾကားေနက်ျဖစ္ၿပီး ဘယ္သူမွ ဘာမွလုပ္လို႔ မရႏိုင္မွန္းသိလို႔ ဒီအတိုင္းေနေနၾကတာပဲ ၾကာ
လွေပါ့။

(၆) ဘားအံၿမိဳ႕မီးစက္ႀကီးနားက ပါတီလိုင္းလို႔ေခၚတဲ့ မဆလအိမ္ယာနားမွာပါ။ ေရွ႕က လမ္းမႀကီးတစ္ခုပဲ
      ျခားတဲ့ စစ္တပ္ကတုတ္ကတပ္ၾကပ္တစ္ေယာက္ အာေပါင္အာရင္းသန္သန္နဲ႔ အဲဒီနားက လူငယ္
ကေလးေတြကို ေျပာျပေနပါတယ္။

     “ငါလိုးမသားေပၚတာကြာ .. အခ်ဳပ္ခန္းထဲကထုတ္ၿပီး ပစၥည္းထမ္းဖို႔ ႀကိဳးျဖည္ေပးလိုက္တာနဲ႔ ငါ့ကို
     တေတာင္နဲ႔တြတ္ၿပီး ေတာင္ကုန္းေပၚကလွိမ့္ခ်သြားတာ ေသလားရွင္လားေတာင္မသိေတာ့ဘူး၊
     ေတာင္ေစာင္းကမတ္ၿပီး ေအာက္ကိုေတာင္ ေတြ႕ရတာမဟုတ္ဘူးကြ” တဲ့။

     ဒါက “အထူးေပၚတာ” လို႔ေခၚတဲ့ ေပၚတာတစ္ေယာက္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ ေရွ႕တန္းမွာ တပ္ၾကပ္တစ္
ေယာက္ရဲ့ ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရပံုကို ျပန္ေျပာျပတာပါ။ ဘယ္ေနရာေရာက္ေနမွန္း အေသခ်ာမသိပဲ၊ မိုင္းကြင္း
ေတြအျပည့္နဲ႔ အႏၱရယ္မ်ားလွတဲ့ ေတာင္ေစာင္းကေန လွိမ့္ခ်သြားတဲ့ အထူးေပၚတာသမားရဲ့ အသက္စြန္႔
လုပ္ေဆာင္ခ်က္ဟာ ေသမထူးေနမထူးေတာ့တဲ့ သူ႔ရဲ့ဘဝကို တေစ့တေစာင္း ေဖၚျပေနတယ္လို႔ေျပာရင္
လြန္မလား။

     ေနာက္တစ္ဆင့္ထပ္ၾကည့္ရင္ ေပၚတာမွာ အမ်ိဳးအစားကြဲေတြ ရွိေနေသးတာ ေတြ႕ရပါမယ္။

(က) လုပ္အားေပး - အနိမ့္ဆံုးအဆင့္ျဖစ္ပါတယ္။ နာမည္လွေပမယ့္ မသြားမေနရပါ။ တစ္ရြာစီရဲ့ လူခြဲ
                           တမ္းေလ်ာ့ရင္ ေပၚတာေၾကးလိုပဲ ေငြေကာက္ၿပီးေပးေလ်ာ္ရပါတယ္။ အနည္းဆံုး
တစ္ရက္လုပ္ရပါတယ္။ ကေန႔အခ်ိန္မွာ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားအေတာ္မ်ားမ်ား သိထားၿပီးျဖစ္မွာပါ။

(ခ) ေပၚတာ - ဟုတ္ပါတယ္ “ေပၚတာ” ပါ၊ သာမန္ေပၚတာကို ဆိုလိုပါတယ္။ တစ္လဝန္းက်င္ၾကာၾကာ
                   စစ္ေၾကာင္းနဲ႔ လိုက္ရပါတယ္။ ၈၁ မီလီမီတာ စိန္ေျပာင္းက်ည္ ၆ လံုး ထမ္းရတယ္ဆိုတာ
နဲ႔ ထၼင္းျဖဴတစ္ပန္းကန္မွာ ဆားတစ္ပံုနဲ႔ေကၽြးတယ္ဆိုတာဟာ ပံုမွန္အေနအထားပါပဲ။ စစ္သားေတြက
သူတို႔ ေခ်ာင္းအပစ္ခံရမွာစိုးလို႔ စစ္ေၾကာင္းခ်ီတဲ့အခါ ေပၚတာေတြကို ၾကားညွပ္ၿပီးသြားတာ၊ ေရွ႕ကေန
မိုင္းေပးနင္းတဲ့အေနနဲ႔ သြားခိုင္းတာေတြကလည္း ပံုမွန္ျဖစ္ေနက်ကိစၥေတြပါ။

(ဂ) အထူးေပၚတာ - ၃ လဝန္းက်င္ ၾကာတတ္ၿပီး အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အေပၚမွာတပ္ၾကပ္တစ္ေယာက္
                           ေျပာခဲ့သလိုပဲ အခ်ဳပ္ခန္းလိုဖြဲ႕ထားတဲ့အခန္းေတြမွာ ႀကိဳးနဲ႔ခ်ည္ၿပီးထည့္ထားတတ္
ပါတယ္။ ခိုင္းကာနီးမွ အျပင္ထုတ္၊ ႀကိဳးျဖည္ၿပီးခိုင္းတာပါ။ လိုက္ရတဲ့တပ္ရဲ့အေပၚမူတည္ၿပီး ကြဲျပားမႈ အ
မ်ိဳးမ်ိဳးရွိႏိုင္ေပမယ့္ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ အထူးေပၚတာနဲ႔ပါသြားသူေတြထဲ ေသဆံုးမႈႏႈန္းျမင့္တယ္
ဆိုတာပါပဲ။ ေနာက္ထပ္ေသခ်ာတာတစ္ခုကလည္း အဲဒီအထူးေပၚတာနဲ႔ ပါသြားသူေတြဟာ ဘယ္သူမွ
သူတို႔ကိုယ္ပိုင္ေရြးခ်ယ္မႈနဲ႔ ပါသြားတာမဟုတ္ဖူး ဆိုတာပါပဲ။

(ဃ) အဌားေပၚတာ - ခြဲတမ္းအလိုက္ (ေက်းရြာေတြက) ေပၚတာေခၚတဲ့အခါ လူမျပည့္ျပည့္ေအာင္ ျဖည့္
                             ရာက ေပၚလာတာျဖစ္ပါတယ္။ “ေပၚတာေၾကး” လို႔ေခၚတဲ့ ေငြေကာက္ခံမႈအေတာ္
မ်ားမ်ားရဲ့ ေရေသာက္ျမစ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ရြာထဲကမဟုတ္ရင္ နီးစပ္ရာရြာေတြက ေပၚတာအစားလိုက္ေပးမယ့္
သူအတြက္ သင့္တင့္မယ့္ေငြေၾကးပမာဏကို ရြာေတြမွာ ခြဲေဝေကာက္ခံစုေပးရပါတယ္။ ရပ္ရြာလူႀကီးေတြ
အတြက္ေတာ့ ဆုပ္လည္းစူး စားလည္းရူးရတဲ့အျဖစ္ေပါ့။ ေငြေၾကးျပႆနာေတြကလည္း မ်ားလြန္းလို႔
မွတ္တမ္းမ်ားသာတင္ရမယ္ဆိုရင္ စကၠဴစက္တစ္လံုးေလာက္တည္မွ စာရြက္ေလာက္ပါလိမ့္မယ္။

(င) ေၾကးစားေပၚတာ - ၿမိဳ႕ေပၚက ခပ္လည္လည္ဝယ္ဝယ္နဲ႔ က်ပန္းသမားေတြမ်ားပါတယ္။ တိုင္းရင္း
                               သားမဟုတ္သူေတြ အမ်ားစုပါဝင္ၾကပါတယ္။ ရြာေတြက ဘယ္လိုမွ ေပၚတာ
ခြဲတမ္းအတြက္ လူစားရွာလို႔မရတဲ့အခါက်ေတာ့ ေပၚလာတဲ့ “ခြင္” တစ္ခုပါ။ ဒီလိုလိုက္မယ့္သူေတြကို
ေစ်းေကာင္းေပးရသလို ၿမိဳ႕ေပၚမွာ လည္ပတ္ကၽြမ္းက်င္သူေတြျဖစ္ၾကလို႔ စစ္ေၾကာင္းမထြက္ခင္ျဖစ္ျဖစ္
လမ္းတဝက္မွာျဖစ္ျဖစ္ ထြက္ေျပးမႈႏႈန္းမ်ားတဲ့ အတန္းအစားျဖစ္ပါတယ္။ ဌားမိတဲ့ ရြာေတြအတြက္
မိေအး ၃-၄ ခါနာေအာင္ သပြတ္အူအမႈေတြ ေပးတတ္တဲ့သူမ်ားလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲဆိုဆို ခါး
စည္းခံၾကရတာကေတာ့ နယ္ဖက္ကလူေတြပါပဲ။

     ဒါ့ျပင္တစ္လအတြင္း ၂-၃ ႀကိမ္ဆက္တိုက္ ေပၚတာခြဲတမ္းေပးရတာ၊ ေပၚတာေၾကးေကာက္တာမ်ိဳး
ေတာ့လည္း ရိုးေနပါၿပီ။ ေပၚတာေၾကးမွာလည္း ေပၚတာဌားဖို႔ေပးရတဲ့ေၾကး၊ ေပၚတာလာမဖမ္းဖို႔ ေပးရ
တဲ့ေၾကးအျပင္ ေပၚတာေပ်ာက္လို႔၊ ေျပးလို႔ ထပ္ေပးရတဲ့ေၾကးေတြအပါအဝင္ ေပၚတာေၾကးအစစ္အတု
ေတြလည္းရွိတာမို႔ ျပည္မသားေတြအတြက္ေတာ့ အနည္းအက်ဥ္းမ်ား ထူးဆန္းမလားမေျပာတတ္ပါ။

     ခုေနအခါမ်ားမွာ ဒီေပၚတာကိစၥဟာ ဘားအံလိုၿမိဳ႕ႀကီးေတြေပၚကေန (ေပၚတာေၾကးေပးရတာကလြဲ
ရင္) နယ္ဖက္ကိုတျဖည္းျဖည္း ေရြ႕သြားေနပါတယ္။ ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ရုပ္ရွင္ရံုပိတ္ဖမ္းတာမ်ိဳး၊ ေစ်းထဲ လိုက္
ဆြဲတာမ်ိဳးလိုေတြ နည္းလာပါၿပီ။ ၿမိဳ႕ေနလူေတြရဲ့ ျမင္ကြင္းကေန အသင့္အတင့္လြတ္ကင္းလာသေယာင္
ျဖစ္ေပမယ့္ ဆိတ္ကြယ္ရာ၊ သတင္းရဖို႔ မလြယ္ရာေနရာေတြျဖစ္တဲ့ နယ္ေတြမွာေတာ့ ေပၚတာဖမ္းရာမွာ
ေယာက်ၤားေတြကို မိေအာင္မဖမ္းႏိုင္ရင္ မိန္းမေတြကိုပဲဖမ္းၿပီး လာေရြးခိုင္းတာမ်ိဳး၊ ဖမ္းထားစဥ္မွာ
အမ်ိဳးသမီးေတြကို ေစာ္ကားတာမ်ိဳးေတြကေတာ့ ျဖစ္ေနတုန္းပါ။

     အခ်ိဳ႕အတြက္ကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာအစီရင္ခံစာေတြမွာ ေတြ႕မိလိုက္တယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြ အမ်ားႀကီး
ရွိေကာင္းရွိမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ယံုဖို႔ခက္ခဲေနတုန္းပဲလို႔ ဆိုသူမ်ားအတြက္ ကိုယ္ေတြ႕ခံၾကရပါေစလို႔ ေစတနာ
ဆိုးမရွိေပမယ့္ ၾကားေအာင္သိေအာင္ေတာ့ (အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသားေတြ ခံစားေနၾကရတဲ့) ဒုကၡသုကၡ
ေတြအမ်ားႀကီးထဲက “ေပၚတာ” ဆိုတာေလးကိုပဲကြက္ၿပီး အက်ဥ္းေလာက္ ေရးေျပာလိုက္ရပါသဗ်ာ။
နား၊ မ်က္စိရွိသူမ်ား ၾကားၾက သိၾကပါေစ။


မန္းကိုကို
၁၆၊ ၁၂၊ ၂၀၁၀

10 comments:

  1. ေအာ္...ေပၚတာေပၚတာ...
    မႀကံဳဘူးေပမယ့္ ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္...

    ReplyDelete
  2. ေပၚတာ ဆိုတာ ေပါတာ ေၾကာင့္ဆိုလားပဲ

    ReplyDelete
  3. @ ရဲထြန္းေဇာ္
    ကိုယ္ခ်င္းစာတယ္ဆိုလို႔ ဝမ္းသာပါတယ္။
    မသိေသးသူေတြထဲက တစ္ေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စသိေအာင္ ဒီပို႔စ္နဲ႔ လက္ဆင့္ကမ္းေပးႏိုင္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ေရးရက်ိဳးနပ္ပါၿပီ။

    @ An Asian Tour Operator
    ဆရာက ဦးသန္းေရႊကို ဆိုခ်င္တာလား၊ သူ႔ေခတ္မွျဖစ္လာတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ ျဖစ္လာခဲ့တာ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းပဲ ၾကာၾကာလွေပါ့။

    အေခါင္အထိပ္က ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေပၚလစီပိုင္းမွာေတာ့ သက္ေရာက္မႈအမ်ားႀကီး ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ေအာက္ေျခမွာကေတာ့ အခန္႔သင့္သလို လုပ္ၾကတာမို႔ ရာႏႈန္းျပည့္ေတာ့ မသက္ဆိုင္ဘူးေပါ့။

    တိုင္းရင္းသားေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားက ဒါကို ဗမာလူမ်ိဳးႀကီးဝါဒရဲ့ အက်ိဳးဆက္တစ္ခုအျဖစ္ ျမင္ၾကသလို ဒီမိုကေရစီဆိုမွ ဒီမိုကေရစီဆိုသူေတြက်ျပန္ေတာ့ စနစ္မေကာင္းလို႔ျဖစ္တယ္လို႔ အဓိကထား ေျပာခ်င္ၾကျပန္ပါတယ္။

    လူမ်ိဳးေရးနဲ႔ဆိုင္ဆိုင္၊ စနစ္ေၾကာင့္ျဖစ္ျဖစ္၊ အေျခခံစိတ္ထားေတြ ယိုင္နဲ႔ေနလို႔ပဲဆိုဆို အေကာင္အထည္ေဖၚေနသူေတြရဲ့ အေတြးအေခၚ အဆံုးအျဖတ္ေတြက အဓိကေနရာက ပါေနတာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ တခါ ဘာသာေရးကလည္း လူေတြရဲ့ဘဝကို အနည္းနဲ႔အမ်ား ပံုေဖၚေပးတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္စည္းေဘာင္နဲ႔ လမ္းေၾကာင္းေပးေပး၊ မေကာင္းဆိုးဝါးနဲ႔ သူေတာ္စင္အက်င့္သီလေတြဟာ လူတစ္ဦးစီရဲ့ အတြင္းထဲကပဲ လံႈ႕ေဆာ္မႈမလိုပဲနဲ႔ေတာင္ ေပၚထြက္လာၾကတာပါ။

    ဘယ္သူမွ သင္ေပးစရာမလိုပဲ သိႏိုင္တဲ့၊ ေစာင့္ထိန္းအပ္တဲ့ လူ႔က်င့္ဝတ္ေတြကို ေစာင့္ထိန္းၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေရွ႕ကေျပာခဲ့တဲ့ လူမ်ိဳး၊ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ဘာသာေရးေတြကို အျပစ္တင္စရာကေန လြတ္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။

    ReplyDelete
  4. ေက်ာ္ထင္December 18, 2010 at 6:09 PM

    ေပၚတာအေႀကာင္း အခုလို အက်ယ္တ၀င္႔ေရးၿပတာ ေကာင္းတယ္။ က်ဳပ္တို႔ေက်ာင္းလူငယ္ဘ၀ ဆယ္တန္းေအာင္စ၊ ေက်ာင္းေတြပိတ္ထားၿပီးအားယားေနႀကတံုးကအထိေတာင္၊ မႏၱေလးက်ံဳးေဘးမွာ ေမွာင္ရိပ္ခိုသူေတြ၊ ဘူတာႀကီးနားမွာ ခရီးသြားရင္း ၿဖစ္သလိုညအိပ္ရသူေတြ ေပၚတာအဆြဲခံရတယ္ဆိုမ်ိဳး ခနခနႀကားမိတယ္။ ကိုယ္တိုင္ကလဲ ညမိုးခ်ဳပ္အထိ ဂ်င္ေၿခလည္တတ္သူဆိုေတာ႔ စိုးရိမ္လို႔ အိမ္က သတိေပးႀကတာေတြရိွတယ္။ ကံေကာင္းလို႔ ကိုယ္တိုင္ေတာ႔ မႀကံဳခဲ႕ရဖူးဘူး။

    ဒါေတြဟာ ၿပည္တြင္းမၿငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႕ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေႀကာင္႔ ၿဖစ္လာတဲ႕ ဆိုးက်ဳိးမ်ားၿဖစ္တဲ႕အတြက္ မဆန္းဘူးလို႔ပဲ ဆိုနိုင္မယ္ဗ်။ တပ္မေတာ္ဟာ သမိုင္းေပးတာ၀န္ကို မနားမေနထမ္းရြက္ေနလို႔ တိုင္းၿပည္ဟာ ဘယ္ေခတ္နဲ႕မွမတူေအာင္ အဖက္ဖက္မွာ တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေနၿပီး ဆက္လက္တိုးတက္ဖို႔ အေၿခအေနေကာင္းမ်ားကိုလဲ ေအာင္ၿမင္စြာ တည္ေဆာက္ထားၿပီးၿဖစ္တယ္ဆိုတဲ႕ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ မစားရ၀ခမ္း ေဖာေရွာ မ်ားႀကားမွာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု ေဒသေတြက ေပၚတာဆြဲတာ၊ အသက္ကိုဖက္ရြက္ေလာက္မွာ သေဘာမထားတဲ႕ စစ္တပ္ရဲ႕ သေဘာထားအမွန္ေတြဟာ အခုလဲ လူေတြသိၿပီးသေလာက္သိေနႀကေပမယ္႔၊ ပိုလို႔ ထဲထဲ၀င္၀င္သိၿပီးကိုယ္ခ်င္းစာတရားပြားႀကနိုင္ရင္၊ ဒီအၿဖစ္ဆိုးေတြ ေလ်ာ႔ပါးသြားေစမယ္လို႔ထင္တယ္။

    အခ်ိဳ႕ Apologists and alike နဲ႕ စစ္တပ္လိုလားသူေတြေၿပာႀကေလ႔ရိွတယ္ဗ်။ အေၿခအေနအရ စစ္တပ္က ကိုင္တြယ္ေနရတဲ႕အခ်ိန္ၿဖစ္ေနတဲ႔ ၿပသနာေတြေႀကာင္႔ စစ္တပ္ေပၚအၿပစ္တင္၊ ေထာက္ၿပ၊ မေကာင္းေၿပာေနတာေတြဟာ တိုင္းၿပည္ေကာင္းဖို႔ အလားအလာကိုမေရွးရႈတဲ႕အတြက္ ဘာေႀကာင္႔ ဒါေတြေၿပာေနမွာလဲ ဆိုတဲ႕ အဆိုမ်ိဳးကို ခနခနၿမင္ေနႀကားေနရတယ္။ ကိုယ္နဲ႕ နီးစပ္တဲ႕ အသိုင္း၀ိုင္းထဲက အခ်ိဳ႕လူေတြေတာင္ ဒီလို သေဘာထားမ်ိဳးရိွႀကတယ္။ တကယ္ကေတာ႔ ၈၈။ ၈၉ တံုးကလဲ လူထုရဲ႕ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြကို မ်က္ကြယ္ၿပဳၿပီး၊ မဆလေခါင္းေဆာင္ေတြ ေလာင္းရိပ္က ရုန္းမထြက္ပဲ ၿပည္သူေတြ အမုန္းႀကီးမုန္းခဲ႕တဲ႕ မဆလကို ပုံစံတစ္မ်ိဳးနဲ႕ ပြဲထုတ္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ႕တာ ဒီစစ္တပ္၊ တိုင္းရင္းသားေတြကို စစ္မွန္တဲ႕ နို္င္ငံေရးစကားမေၿပာပဲ အၿခား ဖ်ားေယာင္းမႈေတြနည္းေပါင္းစံုသံုးၿပီး ေနာက္ဆံုး အတင္း ကိုယ္႔ေအာက္ဆြဲသြင္းဖို႔ႀကိဳးစားလာတာ ဒီစစ္တပ္၊ ေအးခ်မ္းစြာ ေစ႔စပ္ေၿပာင္းလဲဖို႔ႀကိဳးစားႀကတဲ႕ ေဒၚစုအပါ၀င္၊ ကိုမင္းကိုနိုင္ဦးေဆာင္တဲ႔ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကို တိုက္ခိုက္၊ ဖမ္းဆီးတာ ဒီစစ္တပ္၊ လက္လြတ္စပါယ္ေၿမသိမ္း အိမ္သိမ္းတာလဲ ဒီစစ္တပ္၊ ဘာလက္နက္မွ မပါတဲ႕ ေဒၚစုကို ေသနတ္နဲ႕ ၀ိုင္းခ်ိန္၊ ပစ္ခတ္ဖို႔အထိ လုပ္ခဲ႕တာ၊ အမုန္းပြားခဲ႕တာ ဒီစစ္တပ္၊ လူအုပ္နဲ႕ ၀ိုင္းရိုက္သတ္ဖို႔ လုပ္ခဲ႕တာလဲ ဒီစစ္တပ္၊ ဒါကိုေတာင္ အဲဒီလို ဥပေဒမဲ႕မတရားမႈမ်ားကို ခ၀ါခ်ၿပီး အတူလက္တြဲလုပ္ဖို႔ ကမ္းလွမ္းတာကို ၿငင္းဆန္ေနတာ ဒီစစ္တပ္။ အဲဒီလိုစစ္တပ္ကို မတရားတာေတြ၊ မေကာင္းေတြေၿပာမေနပါနဲ႕ေတာ႔ ေရွ႕ဆက္အလုပ္ၿဖစ္ေအာင္ပဲ ေစ႔စပ္ပါ ေၿပာေနသူေတြဟာ၊ ဘယ္လို ethic, morality နဲ႕ ေၿပာေနလဲ စဥ္းစားမရဘူး။

    အၿပစ္ေၿပာတာနဲ႕ မတရားမႈေတြကို ေနာင္မၿဖစ္ေအာင္ ေထာက္ၿပတာ အေတာ္ကြာပါတယ္။ ဒီလိုမတရားမႈေတြ ရိွခဲ႕တယ္၊ ရိွေနတယ္။ ဒါေတြကို ေနာင္အနာဂါတ္မွာ ေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္လာမယ္႔ အေၿမာ္ၿမင္ရိွတဲ႕ စစ္အရာရိွမ်ား ဟာ ပိုမိုသေဘာေပါက္ၿပီး၊ ဒါေတြေနာင္မၿဖစ္ေအာင္၊ အနည္းဆံုးေတာ႔ ေလ်ာ႔ပါးသြားေအာင္ လုပ္နိုင္ရင္ အခုလို ေၿပာရက်ိဳး၊ ေရးရက်ိဳးနပ္တာေပါ႔ဗ်ာ။ ေတာင္အာဖရိကမွာ လဲ မင္ဒဲလားနဲ႕De Klerk စကားေၿပာလို႔ ေၿပလည္မႈရခဲ႔တဲ႔အခ်ိန္မွာ အသားအေရာင္ခြဲၿခားခဲ႕တဲ႕ လူၿဖဴအစိုးရရဲဲ႕ လူ႔အခြင္ေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈ၊ ၿပစ္မႈက်ဴးလြန္မႈမ်ားကို ၿပန္လည္ေဖၚထုတ္ခဲ႕ႀကေသးတာပဲ၊ က်ဴးလြန္သူေတြကို အၿပစ္ေပးဖို႔မဟုတ္ပဲ၊ ဒီလို၀မ္းနည္းဖြယ္ရာၿဖစ္ရပ္မ်ား ေနာင္ မၿဖစ္ေစရေအာင္ ရည္ရြယ္ခဲ႕ႀကတာပါ။ ဘယ္ေလာက္မ်ား ရင္႔က်က္လိုက္တဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မ်ားလဲ။ က်ဳပ္တို႔ တိုင္းၿပည္မွာလဲ မင္ဒဲလားနဲ႕ တူတဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ေတာ႔ ရိွေနၿပီ။ De Klerk လို ဖိလစ္ပိုင္ရဲ႕ Ramos လို အေၿမာ္ၿမင္ႀကီးတဲ႕ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ ေပၚလာမွပဲ တိုင္းၿပည္ဟာ ၿမန္ၿမန္နဲ႕ ေသြးထြက္သံယိုမရိွေၿပာင္းလဲ နိုင္မွာပဲ။
    (ေပၚတာအေႀကာင္းကေန တိုက္ဆိုင္သြားလို႔ ကိုယ္ေၿပာခ်င္ရာေတြ ေလွ်ာက္ေၿပာသြားလိုက္တာ ဆရာမန္းေတာ႔ နဲနဲ အူခ်ာေပါက္သြားမယ္ထင္တယ္)

    ReplyDelete
  5. ဝုတ္ပါတယ္ ဆရာရယ္၊ စကားဘယ္က စရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး။

    တစ္ပိုဒ္ခ်င္း ေျပာၾကည့္မယ္ဗ်ာ။
    (၁) “ဘာမွမျဖစ္ရင္ ဘာမွမျဖစ္ဖူး” ဆိုတဲ့ စကားေလးကို သြားသတိရတယ္။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း သားလိမၼာလုပ္ခဲ့လို႔ ဘာမွဆိုးဆိုးဝါးဝါး မတိုးခဲ့ရတာပါ။ က်ေနာ့္ ဆယ္တန္းတုန္းက အရင္းႏွီးဆံုး သူငယ္ခ်င္းကိုယ္တိုင္ ဘားအံေစ်းထဲ ေပၚတာအဆြဲခံခဲ့ရတာပါ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ သူ႔အေဖက အေပၚကေျပာခဲ့တဲ့ ကခ်င္ (၂) တပ္ထဲက တပ္ၾကပ္ႀကီးတစ္ေယာက္မို႔လို႔ ခ်က္ခ်င္းျပန္လြတ္လာဖူးတယ္။ အျခားသူသာဆိုရင္ေတာ့ အနည္းဆံုးေငြနဲ႔ သြားေရြးရဖို႔ရွိတယ္။

    မွတ္မွတ္ရရတစ္ခါရွိေသးတယ္။
    ဘားအံနဲ႔ ေကာ့ကရိတ္ၾကား ေပၚတာဖမ္းေနလို႔ ၿမိဳ႕ႏွစ္ၿမိဳ႕ကိုဆြဲေနတဲ့ ကားေတြေပၚမွာ မိန္းမခ်ည္းပဲပါလာဖူးတာ။ အဲဒီတုန္းက ဂ်စ္ကားပဲအသံုးမ်ားၾကေတာ့ ေယာက်ၤားေတြစီးသလို ဘီးအဖံုး စက္ဖံုးေတြေပၚပါ တက္ၿပီးစီးၾကရလို႔ အသည္းယားစရာ အင္မတန္ကိုေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။ တစ္ႀကိမ္မွာ က်ေနာ့္ေရွ႕တင္ ဘီးတစ္ဘီးကၽြတ္ၿပီး လမ္းေဘးက်သြားတာ ျမင္ဖူးတယ္။ ဘယ္သူမွ ႀကီးႀကီးမားမား မထိခိုက္ခဲ့လို႔ ေတာ္ေသးတယ္။

    ဒုတိယအပိုဒ္က “ျပည္တြင္းမၿငိမ္းခ်မ္းမႈ” ဆိုတဲ့ စကားလံုးက အင္မတန္တာသြားပါတယ္ဗ်ာ။ အေတာ့္ကို ရွည္ရွည္ေဝးေဝး ေျပာ ရွင္း ျငင္းရမယ့္ အေနအထားေတြရွိႏိုင္တဲ့ စကားလံုးပါ။ နားတစ္ဖက္ကပဲ ၾကားဖူးၿပီး နားလည္မႈေခ်ာ္ေနသူေတြ၊ အလြဲသံုး ခုတံုးလုပ္သူေတြလည္း မရွားဘူးလို႔ ေျပာရမွာေပါ့။ ေနာင္မွပဲ လိပ္ပတ္လည္ေအာင္ ေျပာပါအံုးမယ္။

    တတိယအပိုဒ္မွာေျပာသလို စစ္တပ္ရဲ့ အဆိုးဖက္ျမင္ကြင္းကို မျမင္ခ်င္သူေတြ အတြက္ေတာ့ အင္မတန္ေမာမိတယ္ဗ်ာ၊ “၁ + ၁ = ၂” ဆိုတာကို ဘယ္လိုမွ ရွင္းျပလို႔ လက္မခံသလိုပါပဲ။ ၁၉၆၀ မျပည့္ခင္ကတည္းက ႏိုင္ငံေရးကို ဝင္စြက္ဖက္ရာက အားမရလို႔ အားလံုးခ်ဳပ္ကိုင္ၿပီး တစ္ဗိုလ္ဆင္းတစ္ဗိုလ္တက္ စနစ္နဲ႔လုပ္လာတာ ခုထိႀကိဳးစားေနတုန္းပါ ဆိုတာမ်ိဳးကေတာ့ လြန္လြန္းတယ္။ က်ဳပ္တို႔က လူေတြဗ်၊ ေသာမတ္အယ္ဒီဆင္လို အႀကိမ္တစ္ေထာင္စမ္းရစမ္းရ ဆိုတာမ်ိဳးလုပ္ေနရာက အျပစ္လည္း အေျပာမခံႏိုင္တာကေတာ့ အင္း ....

    ေနာက္ဆံုးအပိုဒ္က ေတာင္အာဖရိက နမူနာကိုလည္း က်ေနာ္သံုးဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုထိေတာ့ ေသြးထြက္သံယိုမျဖစ္ပဲ ေျပာင္းလဲႏိုင္စရာေတာ့ မျမင္မိေသးပါဘူး။ ဒီလိုေျပာျပန္ေတာ့ အရာရာကို သံသယနဲ႔ၾကည့္ေနတဲ့ စစ္တပ္ဖက္ကေတြးရင္ “ေတြ႕တယ္မဟုတ္လား ငါတို႔ကို ဒါးတျပင္ျပင္နဲ႔ ေစာင့္ေနၾကတာ၊ ဘယ္လိုမွ အာဏာခြဲေပးလို႔ မျဖစ္ႏိုင္ဖူး” လို႔ ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္အျမင္မွာေတာ့ ေသြးထြက္သံယို ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ေတြထဲမွာ စစ္တပ္ထဲျဖစ္မွာေတြဟာ အခ်င္းခ်င္းလုပ္ၾကမယ့္ဟာေတြပါ။ (အေဝမတည့္ဖူးေျပာေျပာ ဒဏ္မခံႏိုင္ၾကလြန္းလို႔ ဆိုဆိုေပါ့ေလ၊)

    တကယ္တန္းေတာ့ ဒီလိုျဖစ္ေအာင္ စစ္တပ္ကပဲ အဆက္ဆက ္ျပင္ဆင္ေပးခဲ့တာပါ။
    ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံကို ကာကြယ္ရေအာင္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈရွိေအာင္နဲ႔ တည္ေထာင္ရာေတြမွာ စစ္တပ္အခန္းက႑ဟာ ဘယ္လိုမွ ေရွာင္လြဲလို႔ မရႏိုင္တာ၊ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာ စစ္တပ္တစ္ခုတည္း ရွိရမွာေတြဟာ အမွန္ေတြပါ။ ဒါေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အေျခအေန အေနအထားေတြ၊ အေကာင္အထည္ေဖၚပံုေတြဘက္မွာ ျပႆနာႀကီးႀကီးမားမား ရွိေနတယ္ဆိုတာ လူေတြသေဘာေပါက္သလို လုပ္ႏိုင္အားရွိတဲ့ စစ္အရာရွိႀကီးေတြ လက္ခံလာတဲ့တစ္ေန႔ေတာ့ လို႔သာေမွ်ာ္လင့္ရရင္ေတာ့ ....
    (ေတာ္ေလာက္ၿပီထင္ပါရဲ့ ဆရာလုပ္သလို ျဖစ္ေနအံုးေတာ့မယ္၊)

    ေပၚတာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ပဲ စာရင္းခ်ဳပ္ရရင္ေတာ့ အမွန္မွာ အေပၚကပို႔စ္ထက္ ေျပာျပခ်င္စရာေတြ ရွိပါေသးတယ္။ ေရးျပသင့္တဲ့ လိုရင္းေတြနဲ႔ပဲ နည္းနည္းက်စ္လ်စ္ေအာင္ ေရးလိုက္တာမို႔ အေသးစိတ္အခ်ိဳ႕ကို ခ်န္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီပို႔စ္ကို ေရးရတဲ့ေနရာမွာ ဝန္ေလးစရာအခ်ိဳ႕လည္း ရွိပါေသးတယ္။ အေသးစိတ္မေျပာခ်င္ေပမယ့္ တခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ အရင္ေထာက္လွမ္းေရး ၂၅ တပ္ဖြဲ႕တပ္မႉး ဗိုလ္မႉးေစာေစးထူး ဆီကမ်ား က်ေနာ့္ေယာက္ဖရဲ့ အေၾကာင္း (သို႔မဟုတ္ သူ႔ရဲ့ေနာက္ဆံုးခရီး) ကို သိလိုသိျငား ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္ဗ်ာ။

    ReplyDelete
  6. How about dick heads from KNU and KNLA?
    Are they so innocent and peace loving
    patriots? Come on! Dick heads like Saw
    Ba U Gyi started those shits and that
    made dick heads from Burmese army slowly
    become like that. So if you blame, blame
    those past dick heads like SanSi Poe too!

    ReplyDelete
  7. တရားပြဲမွာ သြားဆဲတဲ့ ဘုန္းႀကီးတေစ ၦတစ္ေကာင္ ေရာက္ေနပါလားကြ။
    လည္ပင္းအညွစ္ခံရလို႔ ရႉံ႕မဲ့ေနသူကို “မင္းရႉံ႕မဲ့ေနလို႔ ငါလည္ပင္းညွစ္တာ” ဆိုတာကေတာ့ ေလးစားေလာက္ပါတယ္။ မ်ိဳးခ်စ္လိုလို စစ္ေခြးလိုလိုနဲ႔။

    အေမရိကန္ႏိုင္ငံသား အျဖစ္ကေတာင္ စြန္႔လြတ္ၿပီး ျမန္မာျပည္ျပန္လာေနခဲ့တဲ့ (Sir) ေဒါက္တာေစာစံစီဖိုးကိုပါ ေစာ္ကားဖို႔ ႀကိဳးစားေနတာေတာ့ နံ႔သာဆီနဲ႔ အီအီးလို ဘေလာ့ညစ္ပတ္ရံုပါ ဦးေလးရာ၊

    ReplyDelete
  8. ေမ့သြားလို႔ ဦးေလး၊ က်ေနာ္ ေက်ာ္ထူးပါ။

    ReplyDelete
  9. စာပို႕ထားတယ္ဗ် ၊ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ စာအျမန္ျပန္ဗ်ိဳ႕ ၊ ရည္ေသြးဏီ

    ReplyDelete
  10. ေရာက္ခဲ့ပါတယ္...ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး

    ReplyDelete