အထူးအဆန္း / ဇေဝဇဝါ / ပေဟဠိ (၃)



**   ငယ္စဥ္ကသိမွတ္ခဲ့ၾကရသမွ်ထဲမွာ သိၾကားမင္းအေၾကာင္းမပါဘူးလို႔ ျငင္းမယ့္သူေတာ့ရွိမယ္
မထင္ပါဘူး ။ သိ - ၾကား - မင္း ဆိုတဲ့အတိုင္းပဲ အရာရာကိုသိၿပီး ၾကားႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့အျပင္ ဝရဇိန္
မိုးႀကိဳးလက္နက္ကိုပိုင္ဆိုင္တဲ့ နတ္တို႕ရဲ့ၿပိဳင္ဘက္မရွိတဲ့ ထိပ္ေခါင္ႀကီးေပါ့ ။

အထူးအဆန္း / ဇေဝဇဝါ / ပေဟဠိ (၂)



     သူမ်ားသိပ္စိတ္ဝင္စားမွာေတြမဟုတ္လို႔ လက္က်န္ေလးေတြ အျမန္ျဖတ္လိုက္မွပဲ ။ ဒါေတာင္
ဒီပို႔စ္နဲ႔ၿပီးမယ္မထင္ (ၿပီးရင္ ကိုယ့္မွတ္စုသေဘာနဲ႔ပဲ သိမ္းထားရေတာ့မွာေပါ့ .. :-))

(က)   ငယ္ငယ္က ဘယ္လိုမွေတြးလို႔မရတာ တစ္ခုကေတာ့ ျပာပံုနီးပါးျဖစ္ခဲ့တဲ့ဂ်ာမဏီနဲ႔ လူသိန္း
သန္းခ်ီေသၿပီး အႏုျမဴဗံုးႏွစ္လံုးထိခဲ့တဲ့ဂ်ပန္ျပည္တို႔ ဘယ္လိုမ်ားဒီေလာက္ေတာင္ ေအာင္ျမင္လာ
ခဲ့ၾကရသလဲေပါ့ ။ (ဒီဖက္ေခတ္မွာ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားရဲ့ စြမ္းစြမ္းတမံလုပ္ေဆာင္မႈ
ေတြၾကားကေန ကမၻာေပၚမွာ ေအာက္ဆံုးအဆင့္က ဘာလို႔တက္မလာသလဲလို႔ အခ်ိဳ႕ေသာၾကံ့
ဖြံ႕လူငယ္ကေလးေတြနဲ႔ တပ္မေတာ္သားႀကီးမ်ားအတြက္ ပေဟဠိျဖစ္ေနသလိုမ်ိဳးလို႔ ႏိႈင္းယွဥ္ရင္
ရေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္ ။)

အထူးအဆန္း / ဇေဝဇဝါ / ပေဟဠိ (၁)

     တစ္သက္တာမွာ သိတတ္ကတည္းကစၿပီး ေတြ႕ျမင္မွတ္သား ေလ့လာေမးျမန္းသင္ယူၾကတာ
သဘာဝပါ ။ သဘာဝနဲ႔မဆန္႔က်င္တဲ့က်ေနာ့္မွာလည္း ငယ္စဥ္ဘဝတစ္ေလ်ာက္ စိတ္ထဲအထူးအ
ဆန္းျဖစ္တာ ၊ နားမလည္ပဲ ဇေဝဇဝါျဖစ္ခဲ့တာေတြနဲ႔ ပေဟဠိလိုျဖစ္ေနခဲ့တဲ့အရာေတြ ရွိေနခဲ့ပါတယ္ ။
အခ်ိဳ႕လည္း အေျဖေတြ႕ခဲ့ၿပီးပါၿပီ ၊ အခ်ိဳ႕လည္း သိသလိုလိုျဖစ္လာေပမယ့္ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဘဲဥအစ
ရွာမရေသးပါဘူး ။

စာအုပ္ေဒြဝယ္ဒယ္

     ဟုတ္ကဲ့ မန္းကိုကို မေၾကာင္ေသးပါဘူး (ဒါေပမယ့္ ထင္ျမင္သူအေပၚလည္း မူတည္ႏိုင္ပါတယ္) ။
     စာအုပ္အပါအဝင္ တိုလီမုတ္စအစံုဝယ္ၿပီး ႀကီးပြားသြားၾကတဲ့ ကုလားပဲကုလားေတြကို အားက်ေပ
မယ့္ အခုေျပာမွာက စာအုပ္တစ္မ်ိဳးထဲနဲ႔ ဆိုင္ပါတယ္ ။

     ဒါနဲ႔ခင္ဗ်ား စာအုပ္ဝယ္ဖူးသလား ။
     ဝယ္ဖူးတယ္ .. ဟုတ္လား ၊ ဒါဆို ေနာက္တစ္ေယာက္ .. ဟုတ္တယ္ ၊ ခင္ဗ်ားပဲ ။ ခင္ဗ်ားလို စာ
အုပ္မဝယ္ဖူးမွ ဆက္ရႊီးလို႔ရမွာေလဗ်ာ ။

ခက္ဗမာ



     ပို႔စ္ေခါင္းစည္းၾကည့္ၿပီး စိတ္ထဲဇေဝဇဝါမ်ား ျဖစ္သြားၾကသလား ။
     ဗမာစာ ဗမာစကားခက္လို႔ အတိုဆံုးစကားလံုးခ်ဳပ္ၾကည့္လိုက္တာပါ ။ (ေနာက္ၿပီး မ်က္စိထဲစူးဝင္
စိတ္ဝင္စားသြားေအာင္ ဖန္တီးၾကည့္တာလို႔လည္း သေဘာထားခ်င္ထားလို႔ရပါတယ္) ။
     ဘာလဲ မခက္ဖူးလို႔ျငင္းခ်င္လို႔လား ၊ ဘယ္ရမတံုးဗ် ၊ ကိုယ့္ဘေလာ့နဲ႔ကိုယ္ဆိုေတာ့ တစ္ဖက္သတ္
ဇြတ္ျငင္းပစ္မွာေပါ့ .. ဟဲ ဟဲ ။

     က်ဳပ္ကေတာ့ ထိုင္း နဲ႔ ဗမာတို႔ရဲ့ စာနဲ႔စကားကို ခက္တဲ့ဖက္မွာမတိမ္းမယိမ္းလို႔ပဲ သေဘာထားတယ္ ။
     ဟုတ္တယ္ေလ .. က်ေနာ္တို႔က ေမြးကတည္းက သိျမင္ၾကားလာၾကရလို႔သာ လြယ္တယ္ထင္ၾကတာ
ကိုး ၊ ပိုက္ဆံေပးၿပီးသင္ခိုင္းရင္ေတာင္ လိုအပ္တဲ့လူေတြကလြဲၿပီး ဘယ္သူမွဒုကၡခံမသင္ဖူး စိတ္ခ် ။

ခင္ဗ်ားတို႔အလွည့္ေတာ့ မက်ေစခ်င္

     ဘားအံၿမိဳ႕နဲ႔ ၁၀ မိုင္အကြြာ ရြာကေလးတစ္ရြာ။ လူငယ္တစ္ေယာက္ လမ္းေဘးမလွမ္းမကမ္းမွာရွိတဲ့
သူ႔အိမ္ကေလးဆီကို ေစ်းထဲကဝယ္လာတဲ့ပစၥည္းေတြ ထမ္းၿပီးျပန္အလာမွာျဖစ္ပါတယ္။

     စစ္ကားတစ္စီးလမ္းမေပၚက ျဖတ္သြားရင္းထိုးရပ္လိုက္တယ္။ ကားေပၚကစစ္သားတစ္ေယာက္က
လွမ္းေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။

လုကံ ဝကံ (အညမည)

     ျမန္မာျပည္ႀကီး ဘာလို႔ဒီေလာက္ေတာင္ ဆင္းရဲဒုကၡတြင္းနက္ထဲ က်ေနရတာလဲ။
     ဟာ …. ဒီစစ္အစိုးရေၾကာင့္ေပါ့၊ လူတိုင္းသိတဲ့ကိစၥကို အထူးဆန္းမ်ားလုပ္ၿပီး လာေမးေနရေသးတယ္။
     အင္း …. ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္တုတ္တုတ္။

ဒို႔ ဖားအံ ထန္းေတာမွာလ ...

   ဘားအံ (ဖါးအံ) သား အႂကြားပိုတယ္လို႔ ဆိုခ်င္ဆို၊
   “ဆိုေရးရွိက ဆိုအပ္လွ၏” တဲ့ဗ်။ (အမွန္ကေတာ့ မဆိုင္ပါဘူး၊ ႀကီးက်ယ္ေအာင္ အရႊီး အေရႊကေလး
ေတြနဲ႔ စၾကည့္တာေပါ့ဗ်ာ။)

   ဘားအံၿမိဳ႕အေရွ႕ဖက္ထြက္တဲ့လမ္းမွာ “လမ္းခြ” လို႔ေခၚတဲ့ေနရာရွိတယ္ဗ်။